We volgen Julia, een succesvolle chefkok van het restaurant Savoir Vivre. Als haar neefje Emil onverwachts voor haar deur staat zonder dat zijn vader dit weet, zijn de rapen gaar. Na veel gevloek en getier van Kercher, de eigenaar van het restaurant mag ze een paar dagen verlof nemen om haar neefje te begeleiden naar huis, het eiland La Palma. Wanneer ze een oude finca ontdekt, met een bijbehorende zouttuin die door de zeer knappe Alvaro wordt geleid, is het voor Julia liefde op het eerste gezicht. Hier zou Julia een prachtig eigen restaurant van kunnen maken. En Alvaro heeft zeker invloed op haar beslissing. Maar Julia ziet iets over het hoofd wat helemaal de verkeerde kant op blijkt te gaan.

 Elk hoofdstuk heeft een gerecht als titel, wat er al snel voor zorgt dat je verlekkerd zit te lezen en op sommige momenten trek krijgt in al dat lekkers.

De sfeer van het mooie warme La Palma word heel mooi en beeldend beschreven. De oude finca, de traditionele zouttuin in zijn pracht en glorie, je proeft het zout bijna en voelt de Spaanse zon op je huid branden.

Julia en haar broer Jens zorgen er meerdere malen voor dat de spanning bijna tot het kookpunt oploopt. Ondanks dat blijft het toch je familie. Maar dat is niet de enige persoon, met Alvaro heeft ze een andere soort spanning, die ook langzaamaan steeds hoger en hoger oploopt.

De combinatie van culinaire gerechten en de rust van het eiland zorgen voor een fijne, bijna dromerige vakantie leeservaring. Julia zit in een tweestrijd, wat moet ze kiezen, haar drukke carrière of een rustiger, betekenisvoller leven? Deze innerlijke strijd is zowel voelbaar als herkenbaar.

Zon boven de zouttuin is een heerlijke, zomerse, sfeervolle roman met een vleugje culinaire passie. Ideaal voor op vakantie voor totale ontspanning.