De geur van appelbloesem is het eerste deel van De dochters van Belvedère serie van Karin de Graaff.

We volgen twee sterke vrouwen, Cato in het verleden rond het jaar 1890 en Nicole in het heden.

Cato is een jonge vrouw die weet wat ze wil, haar vastberadenheid en liefde voor tuinieren geven haar een sympathiek element. Haar keuze om voor haar studie tuinbouw naar Parijs te vertrekken, zodat ze over een paar jaar een eigen fruitkwekerij kan beginnen, laat zien dat Cato als feministische vrouw haar tijd ver vooruit was.

Nicole en haar dochter Saar hebben het niet gemakkelijk. Na haar scheiding en het overlijden van haar moeder, staat ze praktisch op straat. Wanneer zich een kans voordoet dat ze kan verblijven op Landgoed Belvedère, grijpt Nicole deze met beide handen aan.

De beschrijvingen en details van het landgoed en de boomgaard zorgen ervoor dat je jezelf tussen de appelbloesem waant. Door deze setting krijgt het verhaal een nostalgische sfeer die heden en verleden mooi met elkaar verbindt.

De schrijfwijze is toegankelijk, beeldend met mooie details, waardoor je zin krijgt om door een appelbloesem boomgaard te lopen.

Zowel Cato als Nicole en haar dochter vinden hun weg naar het vervallen landgoed, waar ze troost vinden tussen de boomgaard.

Ik vond het verhaal van Cato erg sterk en passievol. Heel mooi om haar te zien groeien en dat ze de steun van haar familie heeft.

De geur van appelbloesem is een mooie, passievolle historische roman met een vleugje feminisme. Deze passie en sterke drang om je eigen weg te vinden loopt als een rode draad door het verhaal heen.