Geen weg terug las ik samen met Antoinette, Bianca, Cynthia en Nanda als buddyread. Na hoofdstuk 45 werd de planning van tafel geschoven. Er gebeurde zoveel en we gingen helemaal los met onze speculaties dat we niet anders konden dan het boek daarna in één keer uitlezen. De plottwisten, de geweldige speculaties, er werden zelfs films bij gehaald voor extra ondersteuning. We hadden veel verdachte, maar ook twee één grote vraag, die pas aan het einde uit de doeken werd gedaan.

In de proloog maken we kennis met Julia Leeuwestein, de officier van justitie die een uitspraak niet kan verkroppen. Wanneer ze op non-actief wordt gesteld, neemt ze afstand om alles te overdenken en vertrekt naar een camping in de Ardennen waar ze vroeger met haar ouders altijd kwam. De rust die ze daar hoopt te vinden wordt verstoord door een zware overstroming. De volgende dag is de schade pas echt goed zichtbaar, als ook het lichaam van een meisje dat boven is komen drijven. Een meisje dat al ruim twintig jaar geleden verdween. Julia trekt deze zaak persoonlijk aan en gaat op onderzoek uit, iets wat niet geheel ongevaarlijk is.

Vanaf de proloog zit je al met vragen waar je voorlopig nog geen antwoorden op krijgt. De spanning en plotwendingen volgen elkaar goed op zodat je alert blijft en alleen maar door wilt lezen. Hoe verder je komt hoe meer vragen en verdachten je hebt. Maar aan het einde word alles duidelijk.

Ik vond veel personages verdacht, twijfelde vaak of iets echt was of een hallucinatie en ik vertrouwde niemand meer, want niets is wat het lijkt. Daarom vertel ik zo min mogelijk over de personages anders ga ik spoileren en dat is hier echt een no-go!

Geen weg terug is een meeslepende thriller, waarin niets is wat het lijkt en je door de plotwendingen nogal eens op het verkeerde spoor zit. Een absolute must ready.