Na het lezen van de proloog weet je gewoon dat dit een verhaal is die onder je huid kruipt.

Nathalie en Pete hebben een goed huwelijk, samen met hun twee dochters hebben ze plannen om te gaan verhuizen naar Australië. Maar dan ontdekt Nathalie dat ze zwanger is, ze heeft het er moeilijk mee en staat misschien wel voor de moeilijkste beslissing in haar leven. Hierbij neemt ze haar beste vriendin Eve in vertrouwen. Vanaf het moment dat Nathalie zwanger is zien we scheurtjes ontstaan binnen in hun gezinsleven. En wat als een klein scheurtje begint kan soms eindigen als een krater.

Nathalie heeft haar handen vol aan baby Erin en haar man Pete is meer op zijn werk dan thuis. Als dan ook nog eens blijkt dat Erin een huilbaby is en Nathalie minder tijd voor haar oudere dochters heeft, loopt de frustratie en spanning in het gezin soms hoog op. Het verhaal was voor mij heel herkenbaar en geloofwaardig geschreven, wat ervoor zorgde dat ik met Nathalie meeleefde.

Wanneer Pete dan ook nog eens zijn oude vlam Vanessa tegenkomt, zorgde dit er bij mij voor dat het rode vlaggen alarm afging.

Het verhaal leest vlot, de beklemmende sfeer, de frustratie, de oplopende spanning en het gevoel van machteloosheid is voelbaar tijdens het lezen. Het wantrouwen groeit naarmate je verder leest. Doordat ik niemand meer vertrouwde zag ik de plottwist aan het einde niet direct aankomen.

De grootste fout, is voor mij geen nagelbijtende thriller, maar zeer zeker wel een spannend verhaal die je in zijn greep houdt. Want waar is baby Erin, en wie heeft het gedaan?

Ik heb dit boek gelezen samen met mijn thrillerbuddy’s Antoinette, Bianca, Cynthia en Nanda. Tijdens het lezen gingen we weer heerlijk los want ze hadden van alles te bespreken. Wie we niet vertrouwde en dat we Pete een enorme eikel vonden.