Toen Margaret van Asselt vroeg of ik haar boek wilde lezen en recenseren, moest ik er even over nadenken. Ik lees niet veel boeken over de oorlog, maar na het lezen van de flaptekst was ik toch wel nieuwsgierig geworden. Bij de woorden, Eén kruidenierszaak, één geheim, en eindelijk de waarheid was ik al om.

We volgen Nora die samen met haar partner Guus verhuizen naar het familiehuis in Bodegraven, waar ooit haar betovergrootouders een kruidenierszaak hadden. Wat begint als een verhuizing, groeit al snel uit tot een zoektocht naar waarheid en identiteit. De ontdekking dat de kruidenierszaak in de Tweede Wereldoorlog een dekmantel was voor verzetsactiviteiten, vormt de kern van een verhaal vol herinneringen, familiegeheimen en morele dilemma’s.

De schrijfstijl is er één met gevoel voor sfeer en detail. De beschrijvingen van het dorp, de gesprekken in het verzorgingshuis en de flarden van het verleden zijn warm en herkenbaar. Net zoals de keuzes die de personages in buitengewone omstandigheden moeten maken.

Hoewel Nora trots is op haar betovergrootouders, heeft ze ook zo haar twijfels of de verhalen wel kloppen. De gespannen sfeer die Nora’s twijfel met zich meebrengt is voelbaar tijdens het lezen. De afwisseling tussen heden en verleden zijn erg prettig.

De verzetswinkel is een respectvolle roman over familie, herinneringen en de erfenis van het verleden.